DSpace 7
DSpace is the world leading open source repository platform that enables organisations to:
- easily ingest documents, audio, video, datasets and their corresponding Dublin Core metadata
- open up this content to local and global audiences, thanks to the OAI-PMH interface and Google Scholar optimizations
- issue permanent urls and trustworthy identifiers, including optional integrations with handle.net and DataCite DOI
Join an international community of leading institutions using DSpace.
The test user accounts below have their password set to the name of this software in lowercase.
- Demo Site Administrator = dspacedemo+admin@gmail.com
- Demo Community Administrator = dspacedemo+commadmin@gmail.com
- Demo Collection Administrator = dspacedemo+colladmin@gmail.com
- Demo Submitter = dspacedemo+submit@gmail.com
Communities in DSpace
Select a community to browse its collections.
- Ivane Javakhishvili Tbilisi State University
Recent Submissions
ხელოვნური ინტელექტი კერძო სამართალში
(გამომცემლობა „მერიდიანი“, 2026) ჯორბენაძე, სერგო
რედაქტორის წინასიტყვაობა
ხელოვნური ინტელექტი სწრაფად გარდაქმნის თანამედროვე საზოგადოებებისა და ეკონომიკის სტრუქტურებს. სისტემები, რომლებსაც აქვთ დიდი მოცულობის
მონაცემებიდან სწავლის, კანონზომიერებების ამოცნობისა და რთული პროგნოზების გაკეთების უნარი, სულ უფრო მეტად განსაზღვრავენ გადაწყვეტილების მიღების
პროცესებს ისეთ განსხვავებულ სფეროებში, როგორებიცაა ფინანსები, ჯანდაცვა,
საჯარო ადმინისტრირება და კერძო კომერცია. ეს ტექნოლოგიური ტრანსფორმაცია გარდაუვლად ბადებს ფუნდამენტურ სამართლებრივ კითხვებს; ამ მოვლენების
გავლენას განსაკუთრებით განიცდის კერძო სამართალი, რომელიც ტრადიციულად
აწესრიგებს ფიზიკურ და იურიდიულ პირებს შორის ურთიერთობებს.
ეკონომიკურ და სოციალურ ცხოვრებაში ხელოვნური ინტელექტის მზარდი ინტეგრაცია გამოწვევის წინაშე აყენებს კერძო სამართალში დამკვიდრებულ დოქტრინას,
როდესაც გადაწყვეტილებების მიღება სულ უფრო ხშირად ხდება ალგორითმული
სისტემების მხარდაჭერით ან, თუნდაც, უშუალოდ მათ მიერ, ჩნდება კითხვები სახელშეკრულებო ავტონომიასთან დაკავშირებით. პასუხისმგებლობის ტრადიციული კონცეფციები უნდა გაუმკლავდეს ისეთ სიტუაციებს, როდესაც ზიანი გამოწვეულია რთული ტექნოლოგიური პროცესებით, რომელთა დაკავშირება ერთ კონკრეტულ ადამიანთან (მოქმედ პირთან) რთულია. ამავდროულად, ხელოვნური ინტელექტი ურთიერთქმედებს ისეთ ძირითად უფლებებთან და სამართლებრივ ღირებულებებთან,
როგორებიცაა პიროვნული ავტონომია, სამართლიანობა და ანგარიშვალდებულება.
შედეგად, სამართალმა უნდა გამონახოს გზები ახალი ტექნოლოგიური რეალობის
ინტეგრირებისთვის ისე, რომ შეინარჩუნოს კერძო სამართლის ნორმატიული საფუძვლები.
ეს წიგნი მიზნად ისახავს, გამოიკვლიოს ურთიერთქმედება ხელოვნურ ინტელექტსა და კერძო სამართლის ძირითად ინსტიტუტებს შორის. იგი შეისწავლის, თუ როგორ შეიძლება არსებული სამართლებრივი დოქტრინების გამოყენება ხელოვნურ
ინტელექტთან დაკავშირებულ სიტუაციებში და სად შეიძლება იყოს საჭირო დოქტრინალური ადაპტაცია ან კონცეპტუალური გადახედვა. განსაკუთრებული ყურადღება
ეთმობა სახელშეკრულებო სამართალს, დელიქტურ პასუხისმგებლობასა და სამოქალაქო პასუხისმგებლობის უფრო ფართო ჩარჩოს იმ გარემოში, რომელსაც სულ
უფრო მეტად აყალიბებს ავტომატიზებული და მონაცემებზე დაფუძნებული სისტემები.
კვლევა ასევე მიზნად ისახავს, ქართული პერსპექტივიდან შეიტანოს წვლილი ხელოვნური ინტელექტისა და სამართლის შესახებ მიმდინარე საერთაშორისო დისკუსიაში. მიუხედავად იმისა, რომ ამჟამად ბევრ დებატში დომინირებს ევროკავშირსა
და სხვა დიდ იურისდიქციებში მიმდინარე მოვლენები, არანაკლებ მნიშვნელოვანია
გავაანალიზოთ, თუ როგორ წარმოიშობა ეს საკითხები ეროვნულ სამართლებრივ სისტემებში, რომელთაც საკუთარი დოქტრინალური ტრადიციები და მარეგულირებელი მიდგომები აქვთ. ქართული კერძო სამართალი, რომელიც კონტინენტური ევროპის სამართლებრივი ტრადიციების გავლენას განიცდის, გვთავაზობს საინტერესო
ჩარჩოს იმის შესასწავლად, თუ როგორ პასუხობს კლასიკური სამართლებრივი კონცეფციები ტექნოლოგიურ ინოვაციებს.
ხელოვნური ინტელექტი არ უნდა გავიგოთ როგორც, მხოლოდ ტექნოლოგიური
ფენომენი. იგი წარმოადგენს უფრო ფართო საზოგადოებრივ ტრანსფორმაციას, რომელიც გავლენას ახდენს სამართლებრივ აზროვნებაზე, ინსტიტუციურ პასუხისმგებლობასა და საზოგადოებაში რისკების განაწილებაზე. ამ მიზნით, ხელოვნური ინტელექტის სამართლებრივი ანალიზი უნდა აერთიანებდეს დოქტრინალურ სიზუსტეს,
ტექნოლოგიური რეალობებისა და საჯარო პოლიტიკის ასპექტების გაცნობიერებასთან ერთობლიობაში.
ეს წიგნი განკუთვნილია მკვლევრებისთვის, პრაქტიკოსებისა და სტუდენტებისთვის, რომლებიც დაინტერესებულნი არიან სამართლისა და უახლესი ტექნოლოგიების კვეთით. ვიმედოვნებთ, რომ აქ წარმოდგენილი ანალიზი ხელს შეუწყობს კერძო სამართლისთვის ხელოვნური ინტელექტის მიერ შექმნილი გამოწვევების უფრო
ღრმად გააზრებას და სტიმულს მისცემს შემდგომ დისკუსიებს ქართულ იურიდიულ
საზოგადოებაში და მის ფარგლებს გარეთ.
ბოლოს, მინდა გულწრფელი მადლობა გადავუხადო ჩემს მეგობარსა და კოლეგას, სერგი ჯორბენაძეს, ასევე ყველა იმ კოლეგასა თუ მეგობარს, ვინც მხარი დაუჭირა ამ წიგნის მომზადებას. მათი დისკუსიები, კომენტარები და წახალისება შეუფასებელი იყო კვლევისა და წერის მთელი პროცესის განმავლობაში.
თომას ჰოერენი
მიუნსტერი, 2026 წლის აპრილი
Editor’s Preface
Artificial intelligence is rapidly transforming the structures of modern societies and economies. Systems capable of learning from large volumes of data, recognizing patterns and making complex predictions increasingly shape decisionmaking processes in areas as diverse as finance, healthcare, public administration, and private commerce. This technological transformation inevitably raises
fundamental legal questions. Private law, which traditionally governs relationships between individuals and legal entities, is particularly affected by these developments.
The growing integration of artificial intelligence into economic and social life
challenges many established doctrines of private law. Questions arise regarding
contractual autonomy when decisions are increasingly supported or even taken
by algorithmic systems. Traditional concepts of liability must confront situations
in which harm results from complex technological processes that are difficult to
trace back to a single human actor. At the same time, artificial intelligence interacts with fundamental rights and legal values such as personal autonomy, fairness, and accountability. As a consequence, the law must find ways to integrate
new technological realities while preserving the normative foundations of private
law.
This book seeks to explore the interaction between artificial intelligence and
the core institutions of private law. It examines how existing legal doctrines can
be applied to AI-related situations and where doctrinal adaptation or conceptual
reconsideration may be necessary. Particular attention is devoted to contract
law, tort liability, and the broader framework of civil responsibility in an environment increasingly shaped by automated and data-driven systems.
The study also aims to contribute to the emerging international discussion
on artificial intelligence and law from a Georgian perspective. While many debates are currently dominated by developments in the European Union and other major jurisdictions, it is equally important to analyze how these issues arise
within national legal systems with their own doctrinal traditions and regulatory
approaches. Georgian private law, influenced by continental legal traditions, offers an interesting framework for examining how classical legal concepts respond
to technological innovation.
Artificial intelligence should not be understood merely as a technological
phenomenon. It represents a broader societal transformation that affects legal
reasoning, institutional responsibility, and the distribution of risks within society.
For this reason, the legal analysis of AI must combine doctrinal precision with an
awareness of technological realities and policy considerations.
This book is intended for scholars, practitioners, and students who are interested in the intersection of law and emerging technologies. It is hoped that the
analysis presented here will contribute to a deeper understanding of the challenges that artificial intelligence poses for private law and stimulate further discussion within the Georgian legal community and beyond.
Finally, I would like to express my sincere gratitude to my friend and colleague Sergi Jorbenadze and to all colleagues and friends who supported the
preparation of this book. Their discussions, comments, and encouragement have
been invaluable throughout the research and writing process.
Thomas Hoeren
Münster, April 2026
The concept of overtourism and potential solutions to its challenges
(Batumi Navigation University, 2025) Katsitadze, Nana; Kharade, Natalia; Kochlamazashvili, Lela; Kandashvili, Teimuraz
The article explores the phenomena of "overtourism" and "tourismophobia," which
negatively impact the quality of life of host communities and the visitor experience on a global
scale. The theoretical framework is based on the classical models of R. Butler and J. Doxey;
however, it emphasizes that in the contemporary stage, the paradigm of purely economic growth
must be replaced by principles of social well-being and sustainable development.
Using the Batumi case study, the author demonstrates that the social impact of tourism depends
not only on quantitative indicators of tourist flows but also on visitor behavior, adherence to
local etiquette, and the tolerance level of the local population. The key findings of the study are
as follows:
Absence of a Universal Model: Addressing overtourism requires a tailored approach
that considers specific local circumstances.
Alternative Strategy: For Georgia, and the Adjara region in particular, rather than
adopting the European policy of "prohibitions and restrictions," it is more effective to
implement mechanisms for the rational distribution of flows.
Solutions: Overcoming the seasonality factor and diversifying tourism types (ecological,
rural, and ethnic tourism).
The paper concludes that to alleviate pressure on the coastal zone and prevent overtourism, it is
essential to develop less popular destinations and establish robust cluster networks.
“ქრისტიანული ქვეყანა აღმოსავლეთში“: XVIII საუკუნის გერმანული პერიოდიკა როგორც საქართველოს ისტორიის წყარო
(2026) კანდელაკი, დალი / Kandelaki, Dali
This article explores eighteenth-century German-language periodicals as sources for the history of Georgia, focusing on the formula that depicted the country as a “Christian country in the East.” It argues that this confessional label functioned as an interpretive framework through which political, religious, and cultural information about Georgia was organized and simplified in European public discourse. Drawing on examples from historical, political, and scholarly journals, the study shows how reports based on diplomatic correspondence, travellers’ accounts, and firsthand observations (including those by Güldenstädt and Reineggs) constructed a hybrid informational space combining mediated knowledge with direct experience. The analysis traces the transformation of the “Christian country” narrative from a religious-symbolic image, exemplified by biblical geography and martyrdom stories, to an increasingly politicized discourse in the context of Ottoman–Persian rivalries and Russian expansion. The article concludes that German periodicals reveal a dynamic and evolving perception of Georgia, shaped by changing confessional, intellectual, and geopolitical contexts of the eighteenth century.
საქართველო გერმანულ პრესაში: Hamburger Relations-Courier (1722)
(ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გამომცემლობა / Ivane Javakhishvili Tbilisi State University Press /, 2026) კანდელაკი, დალი / Kandelaki, Dali
“Hamburger Relations-Courier”, published from 1673 onwards, emerged as one of the most significant newspapers in Northern Germany during the eighteenth century. It provided its readership with regular reports on current events in Europe and the Near East. Its pages contained diplomatic information, military reports, and commercial news. The publication was not analytical in character; rather, it relied on correspondence and consistently indicated the place of origin of its reports—Venice, Constantinople, and other cities. Reports often opened with phrases such as “it is reported,” “it is known,” or “they report again,” underscoring the mediated and indirect nature of the information. The style was concise and politically oriented. Events were seldom placed within a broader historical perspective; instead, attention focused on ongoing developments, diplomatic relations, and shifts in the balance of power. A single issue could therefore combine diplomatic correspondence from Venice, official reports from Constantinople, and editorial summaries. Alongside political news, the newspaper also included brief announcements and commercial notices, thereby fulfilling functions of both political and social communication.
Georgia was represented in the newspaper not as an independent political actor, but rather as a theatre of confrontation between imperial powers. This was particularly evident in the 3, 4, 8, and 10 December 1722 issues.
In the issue of 3 December, drawing on correspondence from Venice, the question of Georgia was presented within the context of diplomatic pressure, with Russian actions framed not only as military operations but also as a political issue demanding a response from the Ottoman Empire. In the issue of 4 December, reports received from Constantinople placed these same events within a more official framework; the capture of Tbilisi, the construction of fortifications, and the growing strategic importance of the Caucasus were described. In the issue of 8 December, the tone became more assertive, linking Georgia to questions of sovereignty, with emphasis placed on Ottoman legal claims and Russian actions. By 10 December, these various reports were consolidated into a broader political assessment, in which Georgia was presented as a decisive arena in matters of war and peace.
Taken together, these four issues illustrate how the image of Georgia in the Ger man press emerged through interconnected yet fragmented reports, with its political significance shaped by the source and nature of the information presented.
The gig economy: new opportunities for the digital transformation of companies
(Ivane Javakhishvili Tbilisi State University Press, 2024) Grigolaia, Nino
The work is devoted to the study of the gig economy, an important part of the digital economy, which is
based on the transition to an atypical form of employment as a result of digital transformation. The inclusion
of gig workers in the company's labor resources is already a popular practice.
The increase in the number of gig workers worldwide and in Georgia has many reasons, including the
COVID-19 pandemic, which has become a driving force for business transformation, economic benefits for
the employer, etc.; special attention is paid to the transformation of the company's business models, taking
into account the opportunities and risks of the gig economy for companies when switching to remote work.
A model of digital transformation of the company is proposed that includes gig workers, which reduces
the level of uncertainty for companies and, accordingly, the impact of the variability of the digital environment.